فازهای تصمیمی در یک زنجیره تأمین

مدیریت زنجیره­تأمین جهت برآورده­سازی خواسته­های مشتریان و نهایتاً حداکثر سازی سود سازمان، نیاز به انواع تصمیم­گیری دارد(احمدی، 1384، ص 37).

این تصمیمات در سه مقوله یا فاز ، بسته به فراوانی و افق زمانی که یک تصمیم اثر می­گذارد، تقسیم­بندی می­شوند:

الف. فاز راهبردی: شرکت­ها در طول این فاز در مورد روش ساختاردهی زنجیره تصمیم می­گیرند. یعنی این­که چه فرآیندهایی و با چه ترکیبی در هر مرحله انجام شوند. تصمیمات این فاز به تصمیمات استراتژیک زنجیره معروف هستند. این تصمیمات شامل موارد زیر است:

مکان و ظرفیت تسهیلات تولیدی و انبارداری؛

محصولاتی که باید در مکان­های مختلف تولید یا ذخیره شوند؛

روش­های حمل و نقل مورد نیاز در سکوهای مختلف؛

نوع سیستم اطلاعاتی مورد نیاز.

شرکت باید مطمئن شود که اعضای زنجیره، حمایت کننده اهداف راهبردی آن در طول این فاز هستند.

ب. فاز برنامه­ریزی: در این فاز شرکت­ها مجموعه­ای از سیاست­های عملیاتی تعریف می­کنند که عملیات کوتاه مدت آن­ها را پوشش می­دهد. در این فاز، فرض بر این است که تصمیمات راهبردی تغییر نمی­کنند. شرکت­ها فاز برنامه­ریزی را با پیش­بینی تقاضا بازارهای مختلف در سال آتی شروع می­کند، برنامه­ریزی شامل موارد زیر است:

چه بازارهایی از چه تسهیلاتی تأمین می­شوند؛

اندازه انباشته­های موجود چقدر باشد؛

پیمانکاری ساخت؛

سیاست­های مصوب مورد نیاز برای تسهیلات پشتیبان در هنگام مواجه شدن با کمبود موجودی؛

روش زمان­بندی ترویج بازاریابی.

برنامه­ریزی، پارامترهایی را مشخص می­کند که طی آن یک ذخیره برای یک دوره زمانی معین کار می­کند. در فاز برنامه­ریزی، شرکت­ها باید عدم قطعیت در تقاضا، نرخ­های ارز، و رقابت در دوره زمانی مربوطه را در تصمیماتشان لحاظ کنند.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   استفاده از میانجی در مذاکره

ج.فاز عملیاتی: افق زمانی این فاز، معادل روزانه یا هفتگی بوده و شرکت­ها در این فاز تصمیماتی در مورد سفارشات خاص مشتریان می­گیرند. در سطح عملیاتی، ترکیب زنجیره ثابت بوده، سیاست­های برنامه­ریزی نیز از قبل تعریف شده هستند. هدف اصلی زنجیره در این فاز، رسیدن به سیاست­های عملیاتی به بهترین شکل ممکن است. شرکت­ها در طول این فاز، سفارشات خاص را به موجودی­ها یا تولید اختصاص داده، تاریخی برای برآورده سازی سفارش تعیین می­کنند، فهرست اقلام استخراجی از انبار را تهیه می­کنند، روش ارسال یک سفارش را مشخص کرده و زما­­­ن­بندی تحویل کامیون­ها را تعیین و سفارشات لازمه از سطح بالاتر را صادر می­کنند. از آنجائی­که تصمیمات عملیاتی، کوتاه مدت هستند، معمولاً عدم قطعیت کمتری در مورد اطلاعات تقاضا برای آن­ها وجود دارد. هدف عمده این فاز عملیاتی، بهره­گیری از کاهش عدم قطعیت و بهینه­سازی عملکرد با توجه به محدودیت­های اعمال شده از طریق سیاست­های برنامه­ریزی است. طراحی، برنامه­ریزی و عملیات یک زنجیره، تأثر بسزایی بر سوددهی و موفقیت کلی شرکت دارد(تیموری و احمدی، 1388، ص­ص10و9).

دسته‌ها: پایان نامه ها